maandag 16 november 2015

7 Redenen om door te gaan na (meer dan) 100 blogposts

Soms komt het moment om terug te kijken en je af te vragen of het allemaal de moeite waard was. Dat moment is nu gekomen voor mijn blog, want ik heb een mijlpaal bereikt!


Wet van het ronde getal
Enkele jaren geleden stonden we tijdens de Elfmerentocht met een lekke band in het Friese dorp Balk. We hadden één omstander en die verklaarde dat hij bij de vijfentwintigste keer was gestopt met deelname aan deze toertocht. Ik vroeg hem: “Waarom bent u toen gestopt?
Ik vond het na vijfentwintig keer wel mooi geweest.
Ik probeerde zijn ‘wet van het ronde getal’ te buigen door tegen te werpen: “Maar als je het nou nog steeds leuk vind?
Tevergeefs, de Balkster vond het welletjes.

Honderd
Ik heb nu exact honderd (Nederlandse) blogposts geschreven – ook een mooi rond getal. Ik begon twee-en-een-half jaar met bloggen om ervaring op te doen met de sociale media. Die ervaringen kwamen van pas bij mijn werk als manager communicatie.

De techniek stond aanvankelijk voorop, maar bloggen gaat niet zonder inhoud. Gaandeweg heeft het schrijven zich ontwikkeld van een activiteit in functie van de techniek naar een doel op zich. En tegelijkertijd heeft de techniek zich in dienst van de inhoud gesteld.

Waarom mijn blog?
Het schrijven van het blog geeft me veel voldoening:
  1. Door het schrijven breng ik mijn gedachten op orde. Het schrijven dwingt me om een mening te vormen. Of ik weet me juist van een oordeel te onthouden, omdat zaken genuanceerder zijn dan ze in eerste instantie lijken.
       
  2. Het bloggen verbetert mijn schrijfvaardigheid. Het is een uitdrukkingsvorm waar ik me goed bij voel en ik heb er een leuke hobby aan.
        
  3. Ik kan je aan interessante personen voorstellen, zoals in “Ficus” van 25 november 2013 (met het bijzondere gedicht “De tuinman en de dood”).
        
  4. Ik kan je laten kennismaken met interessante plaatsen en ontwikkelingen. Dit heeft artikelen over Chemelot, Brightlands en Ierland opgeleverd.
        
  5. Bloggen is een aardige manier om komische situaties en invallen te delen, zoals “Bieten hier, bieten daar” van 22 juni 2015.
        
  6. Ook de kennismaking met nieuwe (communicatie) technologieën blijft een inspiratiebron; lees er “Virtueel drijfzand” van 10 februari 2014 maar eens op na.
    Soms hoor ik mensen zeggen: “Ik heb eigenlijk geen idee wat dat is, Twitter.” Hen wijs ik op “De krant is een meneer, Twitter is een krantenjongen” van 22 april 2013.
        
  7. En ik kan interessante boeken bij je introduceren, bijvoorbeeld “Niet kapot te krijgen” van 9 juni 2014.
De reacties van lezers waren altijd positief en daar ben ik blij om. 

Lezers, bedankt!  

Gemotiveerd om door te gaan
Anders dan voor die man in Balk geldt voor mij niet de wet van het ronde getal, want ik ben van plan om mijn blog te continueren. Ik heb een lijstje met onderwerpen waaruit ik nog lang kan putten en "I got a head full of ideas". En er komt regelmatig iets onverwachts voorbij, zoals het overlijden van een Belgische politicus op 9 oktober 2013 dat vrijwel onmiddellijk resulteerde in “Martens”.

En natuurlijk vormen de positieve reacties van lezers door middel van reposts, retweets en likes op de sociale media een stimulans. “Een schrijver eist geen geloof, maar is al tevreden wanneer men hem citeert,” schreef Peter Sloterdijk.

Uiteraard wens ik dat elk artikel door iedereen wordt gelezen, maar dat is niet realistisch. Niettemin hoop ik dat velen “Waar de klaproos bloeit” van 16 juni 2014 lezen vanwege de ‘nooit meer oorlog’-boodschap die helaas aan dovemansoren blijkt te zijn gericht (“Pray you'll never know / the hell where youth and laughter go”).

Vraag: over welk onderwerp zou ik ook eens een artikel moeten schrijven?