maandag 9 maart 2015

Waarom voor water naar de stembus

Op 18 maart zijn de Provinciale Statenverkiezingen. Je zou bijna vergeten dat je dan ook voor het waterschap kunt stemmen. Ik vrees dat velen dat overslaan, want waarom zou je de moeite nemen?

Waterschapsverkiezingen
Tijdens de waterschapsverkiezingen wordt de verkiesbare leden van het algemeen bestuur van de waterschappen in Nederland gekozen. En met ingang van dit jaar gebeurt dat tegelijkertijd met de statenverkiezingen, waarvoor ik verwijs naar mijn blogpost “Krijgt de economische motor nog voldoende brandstof?” van 2 maart 2015.
Het algemeen bestuur stelt het beleid van de waterschappen vast en controleert het dagelijks bestuur.

Taken waterschappen
Nederland is opgedeeld in 23 waterschappen, een aparte bestuurslaag die de waterhuishouding in het land behoort te controleren en te regelen. Waterschappen hebben de zorg voor de waterkering, de waterkwantiteit en waterkwaliteit (afvalwaterzuivering). Daarnaast houden waterschappen zich bezig met het beheer van wegen en vaarwegen. De waterschappen gaan dus niet over de drinkwatervoorziening.
Hieronder richt ik me op het Waterschap Roer en Overmaas in Sittard, dat per 1 januari 2017 zal fuseren met het Waterschap Peel en Maasvallei in Blerick tot één Waterschap Limburg. De twee waterschappen hebben gezamenlijk al een uitvoeringsorganisatie voor de afvalwaterzuivering, Waterschapsbedrijf Limburg in Susteren.

De lijsten
Evenals bij de Provinciale Staten kun je bij de waterschapsverkiezingen op lijsten (partijen) stemmen. Bij het Waterschap Roer en Overmaas kun je uit vier partijen kiezen: Waterbelang, Water Natuurlijk, VVD en 50PLUS; bij Waterbelang is sprake van meerdere gecombineerde lijsten per regio (Parkstad, Westelijke Mijnstreek, Heuvelland, Maastricht, Midden-Limburg). Van de 25 bestuursleden kunnen 16 rechtstreeks worden gekozen, de overige negen worden benoemd door de Limburgse Land- en Tuinbouwbond (LLTB), de Kamer van Koophandel en het Bosschap.

Hieronder volgen puntsgewijs de belangrijkste standpunten van de vier ‘partijen’ – dit geeft meteen een beter beeld van waar een waterschap zich mee bezighoudt (of zou moeten houden).
Voor de bescherming tegen overstroming van de Maas geldt de norm van 1/250. Dit betekent dat eens in de 250 jaar een overstroming zou mogen plaatsvinden. Voor centraal Holland ligt deze norm op 1/10.000. Deze normen behoren tot de strengste van de wereld (het verhogen van de norm voor de Maas heeft op het gebied stroomafwaarts grote consequenties).

Waterbelang
  • De Limburgse waterlichamen zijn uiterlijk in 2027 in een schone en ecologisch gezonde toestand, d.w.z. ze zijn gemiddeld voor 85% ontdaan van stikstof en voor 90% van fosfaat.
  • Het inrichten van beekdalen om wateroverlast en verdroging tegen te gaan en om de waterkwaliteit te verbeteren. Tot 2027 moet nog 135 km worden gerealiseerd.
  • Bescherming tegen wateroverlast door de trits Vasthouden-Bergen-Afvoeren, onder meer door het aanleggen van waterbuffers.
  • Door de trits Sparen-Aanvoeren-Accepteren moeten landbouw en natuur over voldoende zoetwater beschikken. De landbouw speelt een actieve rol door het beheren van de boerenstuwen, waar het beregenen tegenover staat.
  • Het invoeren van nieuwe waterzuiveringstechnieken en het afzetten van rioolslib (vermarkting).
  • Grenzen aan de groei van de beverpopulatie om buitenproportionele schade en overlast te beperken.
  • Met subsidie op regentonnen en infiltratievoorzieningen wordt het opvangen van regenwater door burgers gestimuleerd.
  • Door adequate controle van de waterkwaliteit kunnen burgers rekenen op schoon open zwemwater, goed viswater en helder drinkwater.

Water Natuurlijk

  • Meer ruimte voor de Maas om overstromingen tegen te gaan, door winterbedverlaging, de aanleg van nevengeulen en het toestaan van erodeerbare oevers.
  • Een beekdal-brede herinrichting van beken, met ruimte om een beek te laten meanderen en ruimte om water vast te houden; dit zorgt voor een sterke ecologische verbetering.
  • Het terugdraaien van de verdroging in de natuur door herinrichting van het watersysteem van het platteland; de landbouw gaat over op duurzaam watergebruik.
  • Nieuwe waterzuiveringstechnieken om de waterkwaliteit te verbeteren, gericht op medicijnresten, bestrijdingsmiddelen (neo-nicotinoïden, glyfosaat), meststoffen (fosfaat en stikstof) en vetten.
  • Maatwerkoplossingen in de landbouw voor overlast en schade door bevers.
  • Het aantrekkelijk maken van kleinschalige sportvisserij door het uitzetten van vis en het opheffen van migratiebelemmeringen in beken en de Maas (en daarom geen uitbreiding of renovatie van waterkrachtcentrales).
  • Het waterschap moet, samen met natuurorganisaties, het venherstel aanpakken, want het is gebleken dat dit een succesvolle natuurherstelmaatregel is.
  • Voor waterbeheer in de landbouw geldt: ‘s winters meer water opslaan (vasthouden en bergen) en ‘s zomers de teelt beter afstemmen op het natuurlijk waterpeil (en niet andersom).
  • In steden het afkoppelen van regenwater van het riool stimuleren.
  • Afvalwaterzuiveringsinstallaties kunnen uitgroeien tot (kleinschalige) grondstoffenfabrieken (nutriënten, energie en water).

VVD

  • Voor de nabije toekomst moet gefocust worden op de kwantiteitsopgave: bestrijding van wateroverlast is eerste prioriteit.
  • Het maken van een inhaalslag om de basale bescherming langs de Maas in 2024 te realiseren.
  • Maatregelen om voldoende regenwater te kunnen opvangen om de overlast van extreme regenval tegen te gaan, ook in steden, onder meer door het inrichten van bergingsgebieden.
  • Het verbeteren van de waterkwaliteit met zuiveringsinstallaties en door beekherstel, met de aanleg van ecologische oevers en het uitbaggeren van overtollig slib.
  • Een actieplan om het zwerfvuil in de openbare ruimte en beken te verminderen.

50PLUS

  • Meer investeren in duurzaam schoon, veilig en betaalbaar water.
  • Een rechtvaardige verdeling van de waterschapslasten, te baseren op het profijtbeginsel.
  • Nieuwe afspraken met de farmaceutische industrie over afbreekbare medicijnen.
  • Een goede scheiding en een betere opvang van vuil rioolwater en schoon hemelwater.
  • Het terugdringen van de blauwalg, zodat er net als vroeger gezwommen kan worden in sloten, plassen en meren.
  • Op den duur de taken en bevoegdheden van waterschappen toebedelen aan de provincies.

Mijn oproep: ga op 18 maart (ook) stemmen voor het waterschap!

En voor wie er niet uitkomt, bestaat er het Kieskompas Waterschapsverkiezingen 2015: www.kieskompas.nl.