maandag 2 februari 2015

Requiem voor een boekwinkel

In tijden dat het online winkelen voor steeds meer mensen normaal wordt, heeft de detailhandel het maar moeilijk. Je ziet het aan de leegstand in sommige binnensteden. Zo ook de boekwinkel in dit fictieve verhaal.


De bel van de voordeur ging. Piet legde zijn boek aan de kant en begaf zich naar de voordeur. Hij vroeg zich af wie dat kon zijn, want hij verwachtte geen bezoek.

* * *

Piet was niet meer de jongste, maar voor hem gold: je bent zo oud als je je voelt. En hij voelde zich nog jong van geest. Toch was er iets gebeurd waardoor hij dat eigenlijk moeilijk kon volhouden. Jarenlang had hij namelijk een boekwinkel gedreven in een kleine provinciestad.

Hij was er als jongeman gaan werken. Eerst als bediende, vooral het afrekenen van boeken en tijdschriften. Maar hij las veel en kon zijn klanten dan ook goed adviseren. Hij wist al gauw welke boeken zij niet mochten missen. Zo hielp hij mee om de klantenkring van de winkel te vergroten. Hij kreeg van zijn baas steeds meer verantwoordelijkheden.

Twaalf jaar nadat hij er in dienst was getreden kreeg hij de kans om de zaak over te nemen. Een kans die hij niet voorbij liet gaan, want de boekwinkel was zijn lust en zijn leven.

Daarna kwam de online handel op gang en daar had Piet steeds meer last van. Hij deed al het mogelijke om zijn klantenkring vast te houden. Hij moderniseerde de winkelinrichting, hij organiseerde lezingen en signeersessies met bekende schrijvers en hij richtte zelfs zijn eigen webwinkel in.

Maar wat hij ook deed, het bracht niet meer dan uitstel van executie. Hij kon zijn boekhandel niet langer overeind houden. Tegen Amazon en Bol kon hij niet op.

* * *

Pas geleden heeft Piet de boekwinkel definitief op slot gedaan. Er was geen droog brood meer in te verdienen.

En toen zat hij thuis. Jong van geest, maar vrijwel kansloos op de arbeidsmarkt.

* * *

Piet opende de deur en voor hem stond een montere jongeman in een fris PostNL-uniform. Half op het trottoir stond zijn bestelbusje geparkeerd met de schuifdeur wagenwijd open, halfvol pakketjes die vandaag nog moesten worden afgeleverd.

De jongeman zei: “Ik heb een pakketje voor uw buren, maar daar is niemand thuis. Zou u dit voor hen in ontvangst willen nemen.” Zonder veel enthousiasme nam Piet het pakketje over.

Een paar uur later kwam Frank, Piet’s buurman thuis. Piet pakte het pakketje van het tafeltje bij de voordeur en belde bij Frank aan. Die deed snel open, de jas nog in de hand: “Hoi, Piet. Oh, je hebt een pakketje voor mij. Ah, ik zie het al: de nieuwste roman van Grunberg. Gisteren besteld, vandaag bezorgd. Dank je wel.”

Piet slofte terug naar huis. Hij had ooit tientallen, misschien wel honderden romans van Grunberg verkocht. Nu was hij het meewerkend orgaan geworden van een webwinkel die zijn handel kapot had gemaakt.

Hij voelde zich opeens heel oud.

* * *

Volgens het Centraal Bureau voor de Statistiek daalde het aantal boekwinkels tussen 2011 en 2014 van 605 naar 550 verkooppunten; in 2000 waren er nog 1400 boekhandels.